کاروانسرای کنارگرد تهران

(4 آرا)

کاروانسرای کنارگرد در جاده حسن آباد- فشافویه قرار گرفته. این اثر در تاریخ 1355/10/06 به شماره 1342 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و در حال حاضر اداره میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان ری، استان تهران عهده دار این اثر باستانی می باشد.

به نوشته عضدالملک، کاروانسرا به دوره صفویان تعلق دارد. او به وجود چارپارخانه ی مخروبه ای در جنوب کاروان سرا نیز اشاره کرده است.

این کاروانسرا از دو بخش تشکیل شده که بخش غربی قدمت چندانی ندارد و به نظر می رسد که در صدسال گذشته، به بنای اصلی الحاق شده باشد. بنا امروزه متروک است. بخش اصلی و قدیمی بنا، با مساحتی بیش از 4400 مترمربع، کاروانسرایی نسبتا بزرگ به شمار می آید. در میانه اضلاع حیاط مسطیل شکل بنا، چهار ایوان و در طرفین آنها، ایوانچه هایی واقع است. اندک بودن تفاوت ایوانها و ایوانچه ها، هم در ارتفاع و هم در دهانه، موجب شده که الگوی چهارایوانی بنا نمودی نداشته باشد. هر یک از ایوانچه ها به حجره ای مرتبط است. اسطبلهای طویلی پشت حجره ها و پیرامون کاروان سرا را فرا گرفته اند. ورود به این اسطبلها هم از هشتی ممکن است و هم از پخهای چهار گوشه حیاط، طرح گوشه های شمال شرقی و جنوب شرقی کاملا مشابه یکدیگر است و در آنها، علاوه بر راه اسطبلها، فضایی برای اقامت چهارپاداران و پلکانهای بام تعبیه شده است. دو گوشه دیگر حیاط متفاوت است: در گوشه جنوب غربی، دو راه عمود بر هم به اسطبلها و انبارها می رسد؛ در گوشه شمال غربی، یکی از این راهها به اسطبل و راه دیگر به فضایی منتهی می شود که احتمالا محل اقامت چهارپاداران بوده است. ایوان میانه ضلع غربی در انتها از دوسو گسترش وشکلی صلیبی یافته است. بازوهای طرفین این فضا به انبارهای پشت این جبهه راه دارد. ایوان میانه ضلع غربی نقش ارتباطی دارد و راه ورود به دیگر حیاط کاروانسرا است.

بخش جدید یا حیاط دوم کاروانسرا را ایوانچه هایی در سه ضلع شمالی و جنوبی و غربی احاطه کرده است که تنها ایوانچه های ضلع غربی در پشت خود حجره دارند. اسطبلهای این قسمت، که در پشت جبهه های شمالی و جنوبی واقع است، از اسطبلهای معمول کاروان سراها عریض تر است؛ و به همین علت، یک ردیف ستون در میانه دارد. به نظر می رسد افزودن این بخش به بنای اصلی کاروانسرا بیشتر برای افزایش اسطبلها بوده باشد.

راه ورود به این مجموعه از ضلع شرقی بخش قدیمی تر است. سردر، برخلاف اکثر کاروانسراهای دوره صفویان همسطح دیوار خارجی است. ردیف طاق نماهای این ضلع اهمیت جبهه ورودی را می نماید- نمای خارجی دیگر اضلاع ساده است. در گوشه شمال شرقی بیرون کاروان سرا، یک حمام و یک آب انبار برای استفاده کاروانیان احداث شده است.

"معماری یک هنر اجتماعی است که باید به جامعه خدمت کند. اثر شما بر زندگی بسیاری از انسان ها برای سالیان دراز تاثیر خواهد گذاشت." الکساندر تومبازیس

طراحی سایت و سی دی کاتالوگ با قیمت استثنایی- 09155570533

ما 45 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم