مسجد جامع شهرکرد

کتیبه ای آجری بر دیوار خارجی مسجد جامع شهرکرد به تاریخ 1270 اشاره دارد.

بانی مسجد حاج محمدرضا خان ستوده، از خوانین خاندان ریاحی بوده است. از او آثاری دیگر نیز، از جمله حمام و مدرسه و پل و قنات، باقی مانده است. باروی خشتی پیرامون چالشتر و یک عمارت حوضخانه هم از آثار وی بوده که امروزه از بین رفته است. کاشی های هفت رنگ پشت بغل های نماهای صحن را موسوی زاده کاشی پز تهیه و نصب کرده است.

بر اساس اشعاری از میرسید محمد امام جمعه، حوض در سال 1335 احداث شده است. در حدود دهه پنجاه هجری شمسی، حاج نجفقلی، از بزرگان محل، رقباتی وقف مسجد کرد و سنگ فرش صحن مسجد و مرمت های دیگری با نظر تولیت آن انجام شد. تزیینات کاشی کاری نیز مربوط به این زمان است. مسجد از قدیم سه ورودی داشته ودر دهه های اخیر، ورودی های جدیدی در میانه جبهه شرقی، از پشت ایوان، ایجاد شده است. هم اکنون فقط از این ورودی استفاده می شود.

سبک معماری این مسجد چهار ایوانی و دارای دو شبستان زمستانه و بهاره است. شبستان زمستانه در ضلع غربی صحن و به عمق یک متری زمین قرار دارد و دارای ستون های سنگی در زیر طاق و گنبد است. شبستان بهاره با گنبد مرکزی و گنبد خانه های جانبی، در ضلع جنوبی واقع شده و حجره ها و رواق، صحن مسجد را در بر گرفته اند.

این مسجد از نظر معماری و وسعت، کامل ترین و بزرگ ترین مسجد تاریخی استان چهارمحال وبختیاری محسوب می شود. کاشی های هفت رنگ با زمینه رنگ زرد در ایوان شمالی، درهای چوبی گره چینی و منبر منبت کاری شده، از جمله تزئینات این مسجد به شمار می روند. در صحن مسجد، حوض سنگی و سنگ آبی جامی شکل، وجود دارد که بر روی آن اشعار و نقوش حجاری شده به چشم می خورد.

گالری تصویر

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

qr code logo-samandehi  
" آثار معماری مجسمه های بزرگ کره زمین اند." دکتر صارمی

طراحی سایت های پویا و سی دی کاتالوگ های تمام فلش- 09155570533

ارائه خدمات چاپ، کپی و صحافی فنر با قیمت ویژه در مشهد- 09352220688