پس از زلزله سهمگین "لوما پرتیا" در سال 1989 میلادی، که در پی آن ساختمان "موزه دیانگ" بسیار آسیب دید، مسئولان موزه درصدد بازسازی آن بر آمدند و طی مطالعاتی گسترده، فهرستی از معماران جهان، جهت بازسازی این موزه کاندید گشتند. معمارانی همچون؛ ریچارد مه یر، فرانک گری، رنزو پیانو و ماریو بوتا... اما سرانجام " جاکوب هرزوگ- Herzog" و "پی دی دمورن- De Meuron" دو معمار معروف سوئیسی جهت طراحی موزه انتخاب شدند.

سزار پلی (Cesar Pelli) معمار دورگه آمریکایی-آرژانتینی است که شهرت بسیاری در طراحی سازه های بلندمرتبه و آسمان خراش ها دارد. وی سالها مدیر بخش معماری دانشگاه ییل بوده و از مهم ترین آثار او می توان به برجهای دوقلوی پتروناس در مالزی اشاره نمود.

مجموعه "موزه لیوم" تحت سرپرستی "بنیاد سامسونگ"، نه تنها طیف وسیعی از آثار هنری فاخر را ارائه می کند، بلکه سه بیان متفاوت در معماری معاصر را نیز در یک سایت گرد هم آورده است.

موزه هولوکاست در دامنه تپه ای مشرف به روستای اینکریم اورشلیم (بیت المقدس) قرارگرفته. این موزه نتیجه پروژه طرح توسعه ده ساله و 100 میلیون دلاری بنیاد یاد وشم (بنیاد قهرمانان هولوکاست) می باشد و در واقع بدنه اصلی و ستون فقرات پروژه 75000 مترمربعی موشه سفدی (Moshe Safdie) است. مراحل ساخت و اجرای این پروژه در سال 2005 میلادی پایان یافت.

در نزدیکی خیابان های طاق دار شهر قدیمی برن (Bern) در کشور سوئیس (Switzerland) که در فهرست آثار تاریخی یونسکو نیز به ثبت رسیده اند، بنایی متشکل از سه قوس تپه مانند دیده می شود که همچون  تپه های دامنه دار آلپ، جزوی از توپوگرافی این منطقه محسوب شده و مرز مشخصی میان آن و محیط پیرامون نمی توان یافت.

در میان آتشفشان های خاموش منطقه سنت اوله روش (Saint Ours Les Roches) در کشور فرانسه مخروطی عظیم از زمین سر برآورده و به شکلی انتزاعی، آتش فشان خاموشی را تداعی می کند.

در نظر "چارلز جنکس" منتقد سرشناس معماری، همانگونه که ساختمان "ویلا ساوا" اثر "لوکوربوزیه" و "پاویون بارسلونا" اثر"میس وندروهه" معرف"معماری مدرن" می باشند، ساختمان "گالری اشتاتس" نمونه بارزی از معماری "پست مدرن" به شمار می آید.

تمامی آنچه که نشانه های ساختاری طراحی تادائو آندو می باشد، در موزه هنرهای مدرن فورت ورث دیده می شود.

در ساحل دریاچه میلواکی آمریکا، پرنده ای باوقار و عظیم از جنس فولاد، که گویی از دوران گذشته می آید و همچون تندیسی زیبا و هنرمندانه می درخشد، در زمینه خود اوج گرفته و رو به آسمان دارد.

یکی از معروفترین و شناخته شده ترین آثار استیون هال، موزه هنر معاصر کیاسما است. هنگامیکه موزه در سال 1998 افتتاح شد، در زمره کارهای شاخص وی هم به لحاظ معنایی و هم به لحاظ وسعت و نیز به عنوان نمودی از دید نقادانه و تئوری پردازانه استیون هال مورد توجه و بررسی قرار گرفت.

هنگامی که از فرانک لوید رایت پرسیده شد که چرا رامپ را جایگزین کف طبقه های متداول در چندین تراز کرده است او توضیح داد: برای بازدیدکنندگان موزه، وارد شدن به ساختمانی که در آن به وسیله آسانسور به بالاترین نقطه رامپی برسند و به تدریج پیرامون فضایی باز و گسترده پایین بیایند، درحالی که همواره از حق انتخاب تغییر تراز با آسانسور برخوردار بوده و در انتها پس از بازدید نمایشگاه، خود را در طبقه همکف در نزدیکی خروجی بیابند بسیار جذاب تر و دلپذیرتر می باشد.

اوج به کارگیری عملکردگرایانه و معناگرایانه نور در معماری را می توان در موزه هنر کیمبل تگزاس آمریکا مشاهده کرد. این ساختمان که در طول دوران مختلف همواره جزو زیباترین آثار معماری بوده و معمار آن لویی کان به دلیل حساسیتش نسبت به نور در طراحی به شاعر نورپرداز معروف شده است.

مرکز لوکوربوزیه و موزه وبر هایدی با سقفی شناور و پانل های رنگی و روشن، آخرین ساختمان ساخته شده توسط لوکوربوزیه قبل از مرگش در سال 1965 در کشور هلند بود که در سال 1967 تکمیل شد، ساختمانی که توسط لوکوربوزیه به عنوان یک معمار، نقاش و مجسمه ساز انجام گرفت.

معماران بسیاری در سالهای اخیر کوشیده اند تا پرده از جادوی معماری هنرمندی بردارند که بی شک طی نیم قرن فعالیت حرفه ای خود لحظه ای از خلق فضاهایی نو ناامید نشده و آنان که امیدوارند برای یکبار در مقابل آثار او چشمانی آرام داشته باشند، هرباره در هنگام رویت اثری جدید از او سحر می شوند.

موزه هنر مدرن یکی از تاثیر گذارترین آثار "کیشو کوروکاوا- Kisho Kurokawa" معمار برجسته ژاپنی است که نه تنها مهم ترین بنای فرهنگی شهر واکایاما ژاپن محسوب می شود بلکه در زمره موفق ترین موزه های ژاپن نیز قرارگرفته است.

هر چند که شکل گیری "معماری سفید" حاصل نظریات و آثار پنج معمار نیویورکی در دهه شصت و هفتاد و میلادی بوده است، اما در این میان وفاداری ریچارد مه یر به این نوع از معماری مهم ترین عامل تداوم و ماندگاری معماری سفید می باشد.

این بار قلب شهر سن خوزه در ایالات متحده آمریکا - همچون شهر بیلبائو اسپانیا - هدف رنگ های تند و آتشین معماران مکزیکی قرار گرفته است، بنایی که سطوح بی آلایش و معماری مردم وارش نیز نظر هر بیننده ای را به خود جلب می کند. ساختمان موزه هنرهای تکنولوژیک نمونه ای مناسب برای درک تفاوت دیدگاه ها در طراحی موزه ها می باشد.

موزه ویترا در سال 1989 به در خواست مدیر عامل شرکت Rolf Fehlbaum طراحی شد. تمرکز اصلی موزه بر مبلمان و طراحی داخلی افرادی همچون؛ چارلز و ری ایماس، جرج نلسون، آلوار آلتو، ورنر پانتون، دیتر رامس، ریچارد هوتن و میکائیل تونت بود.

گفتگو و کشمکش در مورد ساخت و گسترش موزه ی یهود در برلین سالها به طول انجامید و طی این مدت بسیاری از کارشناسان خبره در مورد مفهوم  و نتیجه ساخت چنین بنایی بحث و گفتگو کردند. نتیجه این مذاکرات برگزاری مسابقه ای در سال 1988 بود که برنده آن دنیل لیبسکنید (Daniel Libeskind) معرفی شد. معمار برجسته ای که در سال 1946 در لهستان بدنیا آمد و ساخت بخش الحاقی موزه یهو برلین از مهم ترین آثار او به شمار می رود.