موزه هنر کیاسما

15 می 2014
امتیاز این مطلب از نظر شما
(6 آرا)

یکی از معروفترین و شناخته شده ترین آثار استیون هال، موزه هنر معاصر کیاسما است. هنگامیکه موزه در سال 1998 افتتاح شد، در زمره کارهای شاخص وی هم به لحاظ معنایی و هم به لحاظ وسعت و نیز به عنوان نمودی از دید نقادانه و تئوری پردازانه استیون هال مورد توجه و بررسی قرار گرفت.

منطقه انتخاب شده برای ساخت پروژه در میان ساختمان های مهمی چون پارلمان فنلاند اثر سارنین در غرب، ایستگاه با ابهت هلسینکی در شرق و ساختمان شهرداری اثر آلوار آلتو در شمال قرار گرفته است، سایت موزه نیز از دو طرف با خیابان های اصلی شهر و از یک سمت با خلیج کوچکی همجوار است.

در ایده بنا بیش از هر چیز در هم تنیدگی توده با هندسه شهر و پیرامون بنا که هریک به نحوی در شکل کالبدی منعکس شده اند، به چشم می آید که در نهایت به فرمی نا آشنا، اما زیبا و باصلابت می انجامد.

در "هلسینکی" نور آفتاب بسیار ضعیف و زاویه تابش آن کم است، بنابراین بازتابیدن نور روز کلیدی برای تامین روشنایی فضاهای داخلی می باشد. از طرفی شکل رایج در طراحی موزه های چند طبقه این است که در میان فضاهایی که به صورت ستونی روی هم چیده شده اند تنها فضایی نور طبیعی از سقف می گیرد که در بالاترین سطح قرار گرفته باشد و روشنایی فضاهای پایین تر عمدتاً با نور مصنوعی تامین شود.

استیون هال (Steven Holl) دو راه حل برای این مشکل ارائه کرد: اول طراحی سقف منحنی برای مجموعه و تعبیه چند نورگیر بر روی آن به طوری که نور خورشید به راحتی با وجود زاویه پایین تابش به درون مجموعه و به طرف مرکز منحرف می شود. دوم نورگیر بزرگی در قلب پروژه، که تمام گالری ها را در سطوح مختلف روشن می سازد. این امر به دلیل فاصله داشتن جداره خارجی بنا از کف طبقات نیز آسان تر شده و امکان نوردهی از سقف به گالری ها فراهم آمده است. این نورگیری ها بر زیباهای فضاهای داخلی بنا، چندین برابر افزوده است و فضاهای متنوعی را خلق کرده است.

این مجموعه علاوه بر کارکرد موزه پذیرای بسیاری از اتفاقات و فعالیت ها نیز می باشد که در حیات و پویایی پروژه نقش به سزایی دارند. فعالیت هایی چون اجرای موسیقی، نمایش و سمینارها. انحنایی که در پلان طراحی شده، باعث بوجود آمدن کیفیت های فضایی متفاوت، سیالیت، رمز آلود و غیرمنتظره بودن و نیز یکپارچگی فضاها شده به طوری که بازدید کنندگان در حین حرکت در موزه با پرسپکتیوهای متعدد و متفاوتی مواجه می شوند.

دراماتیک ترین فضای موزه، فضایی منحنی شکل است که میل به صعود و پویایی را به واسطه فرم اش تداعی می کند و در آن رامپی مشکی رنگ از جنس بتن دسترسی به گالری های طبقه بالا را امکان پذیر می سازد.

سالن همایش در طبقه همکف طراحی شده و یک ضلع آن سرتاسر شیشه می باشد، این امر امکان دید به فضا را برای ناظرین خارج از بنا مهیا می سازد و هنگام برگزاری جلسات بحث آزاد، جاذب بسیاری از بازدید کنندگانی است که در خارج از موزه مشغول قدم زدن می باشند.

این موزه شامل 25 گالری می باشد که تمام آنها بواسطه هندسه، حجم و تدابیر هوشمندانه دیگری که ذکر شد، از نور طبیعی برخوردارند. مصالح استفاده شده در فضاهای داخلی عمدتاً حالتی طبیعی دارند، نظیر گچ برای دیوارها و بتن مسلح برای کف ها.

همانطور که در پلان موزه مشاهده می کنید، چیدمان فضاهای طبقات سوم، چهارم و پنجم تقریباً تیپ هم می باشند. تنها در چند ریز فضا با هم تفاوت دارند. در طبقات سوم و چهارم، سمت راست پلان، شاهد گالری نمایشگاه هستیم، در صورتی که در همین قسمت طبقه پنجم، کارگاهی برای کودکان مهیا شده است. در ضمن از طبقه پنجم به طبقات پایینی وُید داریم که طبعتاً در طبقه آخر، به عنوان نورگیر مجموعه عمل می کند.

استیون هال (Steven Holl)، از مصالح متنوعی شامل: بتن، شیشه های سندپلاست شده (جهت کنترل نور)، روی، آلومینیوم و برنج اسید شور شده در نماهای خارجی بنا استفاده کرده، اما با وجود تنوع مصالح، نما دچار هرج و مرج و آشفتگی نمی باشد و ترکیبی بسیار غنی و جذابی دارد. از طرفی استفاده از رنگ سفید در فضاهای داخلی بنا، بر ابهت و وقار آن افزوده و به یکپارچگی بنا کمک شایانی نموده.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

پربیننده ترین ها

نوشته های پدربزرگ

"ترسیم دست ‌آزاد یك امر مقدماتی از یك فرایند فكری معمارانه و تا اندازه‌ای یك شگرد یادآورنده می باشد. ترسیم دست آزاد، به عنوان یكی‌ از بخش های بنیادی درك معماری، دارای سرشتی فرضی یا ذهنی است و لذا در دل فرایند خلاقه حضور دارد." مايكل گريوز

افراد آنلاین

ما 90 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تبلیغات متنی

طراحی سایت و سی دی کاتالوگ با قیمت استثنایی- 09155570533