سایت شماره 4 در شمال شرقی توین پارک

17 جولای 2014
امتیاز این مطلب از نظر شما
(2 آرا)

سایت شماره 4 در شمال شرقی توین پارک، یکی از دو پروژه ای است که توسط پرنتیس و چان، اولهاسِن به عنوان بخشی از پروژه عظیم "کمپانی شهرسازی نیویورک" در 13 سایت مختلف در محدوده توین پارک منطقه برانکس ایالت نیویورک آمریکا در سال 1970 انجام شد.

روش طراحی معماران برای خانه سازی ارزان قیمت، برای ساکنین محله های شلوغ فقیر نشین، امری واقع گرایانه بود. اما پروژه دیگر پرنتیس و چان، اولهاسِن (prentice and chan, ohlhausen) با نام "سایت 11-5" دارای پلان U شکل می باشد که فضای باز شهری جدیدی را تعریف می کند، در حالی که ساختمان "سایت 4" برج ساده مستطیل شکلی است که یک سمت میدان را به خود اختصاص داده است. این برج که در بالاترین قسمت تپه ای صخره ای قرار دارد، بر روی طبقه پیلوت بنا شده و امکان عبور از مسیر موجود روی تپه را از داخل ساختمان امکان پذیر ساخته و نیز دسترسی به سمت پایین تا خیابان بعدی را فراهم می نماید.

این مسیر، میانبری از طریق این بلوک برای عابرین پیاده است. نمای بیرونی ساختمان حالتی تیره و تاریک دارد: هیچ مدولی در سطح ساختمان به چشم نمی خورد، بیرون زدگی یا تراسی طراحی نشده و تغییر و گوناگونی در مصالح و بافت سطح نمای ساختمان دیده نمی شود. پنجره های ساختمان که تنها در دو اندازه پایه قرار دارند، در ترکیب بندی های مختلفی با یکدیگر ادغام شده اند و تنها بخش تزئینی ساختمان را تشکیل می دهند.

معماران در داخل بلوک 19 طبقه، روش طراحی منحصر به فرد و پرکاری را در پیش گرفته اند. نمای ظاهری اولیه به شکل شانه کندوی عسل است. در مرکز پلان دو آسانسور و پلکان اصلی، دسترسی به کریدور اصلی را فراهم می کنند که در هر سه طبقه در تمام طول پلان ادامه یافته و در طبقات دیگر، تنها بخشی از آن طراحی شده است. آپارتمان های این ساختمان از نظر اندازه متفاوت هستند و از سوئیت های کارگاهی و واحدهای یک خوابه تا پنج خوابه گسترش یافته اند که دارای واحدهای دوبلکس و یک طبقه می باشند.

به روشی متداول کلیه پله های خصوصی و حمام ها در سمت فضای مرکزی دسترسی و خدماتی می باشند و قسمت های نشیمن، در کنار نمای بیرونی ساختمان قرار گرفته اند. کلیه آپارتمان ها به حالت استاندارد آن زمان، در حداقل فضا، طراحی شده اند و به منظور افزایش قسمت های نشیمن، آشپزخانه ها به عنوان قسمتی از نشیمن و یا لااقل دارای دسترسی از نشیمن طراحی شده اند.

هر سه طبقه، پلان یکسان دارند. ترازهای تحتانی این مدول طراحی سه طبقه، کریدور دسترسی ندارند؛ بنابراین کلیه واحدها تمامی عمق بلوک را در بر گرفته اند و از طبقه فوقانی دسترسی ندارند؛ بنابراین اگرچه اتاق ها کوچک هستند، اما فضای زیادی به مسیرهای دسترسی اختصاص داده شده که این امر با افزایش فاصله میان اتاق خواب و اتاق های ترازهای مختلف ایجاد شده است که همگی به غنای فضایی طرح افزوده اند.

گالری تصویر

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

پربیننده ترین ها

نوشته های پدربزرگ

"معماری اما چیزی بیشتر از این هاست؛ معماری را می توان نوشت." پیتر آیزنمن

افراد آنلاین

ما 76 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تبلیغات متنی

طراحی سایت و سی دی کاتالوگ با قیمت استثنایی- 09155570533