مجله متروپلیس (Metropolis) مدتی پیش برای رقابت "شهرهای زنده" خود از شرکت کنندگان خواست راهکارهایی را برای حل بحران مسکن و حمل و نقل پیش‌ روی شهر نیویورک ارائه دهند. بر اساس ادعای این مجله، انتظار می رود این شهر تا سال 2040 پذیرای بیش از یک میلیون سکنه جدید باشد و این امر مشکلات مضاعفی برای حمل و نقل و مسکن این شهر ایجاد خواهد کرد.

"زمین قائم" نام پروژه ای است که نگاهی متفاوت به مقولات جامعه، آموزش پرورش، محیط زیست و مدرسه کرده است و شبکه ای خاص از ارتباط بین اینها تشکیل داده که منجر به ایجاد این آسمان خراش شده که در تصویر می بینید.

آتلیه طراحی PNC، ششمین بانک بزرگ ایالات متحده آمریکا را در قالب ساختمانی با اصول معماری سبز طراحی کرد. این شرکت از سال 2000 تا کنون بیش از 100 ساختمان را بر طبق همین اصول ساخته است و همچنین به تازگی اصولی را برای طراحی و ساخت آسمان خراش هایی با انطباق بیشتر نسبت به محیط زیست ارائه کرده است.

سو فویجیموتو (Sou Fujimoto) معمار اهل توکیو، برنده مسابقه طراحی برجی در کشور تایوان شد. هدف اصلی فویجیموتو در طراحی این برج، ارائه یک مدل سبز برای ساکنان قرن 21 بود.

زاها حدید، معمار مشهور عراقی، با طرح های منحصر به فردش، تحسین بسیاری را برانگیخته. یکی از جدیدترین طرح های او، آسمان خراش آفتابی شهر کوالالامپور مالزی است که با نمایی رقصان و به صورت شبکه ای فضایی طراحی شده. زاها این برج را به گونه ای بدیع و زیبا، با محیط پیرامونش یکپارچه نموده.

شرکت استرالیایی سوما soma که فعالیت رسمی خود را از سال 2007 آغاز کرده است. سوالی که برای شروع طراحی این برج مطرح کرد، این بود که : "آیا یک برج باید پیام ثابتی را به مخاطب ارائه دهد؟ آیا نیازی به تفسیرهای خاص مردم از معنای برج وجود دارد؟"

معماران هلندی استودیو یو ان (UN studio)، بن ون برکل و استرید پیبر، از طرح خود برای آسمانخراش سنگاپور با تکه هایی گم شده از نمای خارجی پرده برداری کردند.

قرار است مهندسان معماری شرکت BNKR، یک برج 65 طبقه را با عمق 300 متر زیر زمین، با زیربنایی به مساحت 755 هزار متر مربع، طراحی و اجرا نمایند.

برج 99 طبقه ای که در محله روسونا اپسینتریوم (Rasuna Epicentrum) در همسایگی جاکارتا (Jakarta) پایتخت اندونزی واقع شده است.

آسمان خراشی که قرار است در سال 2015 در نیویورک آمریکا ساخته شود، توسط جیین گانگ (Jeanne Gang)، موسس گروه Studio Gang Architects، طراحی شده است. این برای اولین بار است که جیین گانگ، در نیویورک پروژه ای را طراحی می کند.

پس از چند سال رونق اقتصادی کشور دانمارک، احساس نیازبه املاک و مستغلاتی جدید، که بتواند برخوردی متفاوت داشته باشد، کاملا مشهود بود.

هدف اصلی پروژه "برج جعبه ای" که در اصل هتلی اقامتی است؛ ارتباط ساختمان با محیط اطرافش بود. پروژه در سه محور اصلی تعریف و جهت گیری شد؛ یکی به سمت ساختمان Sagrada Familia اثر آنتونی گائودی، دومی به سمت ساحل و سومی به سوی میدان فرشتگان اشاره دارد.

بیروت؛ پایتخت و بزرگترین شهر لبنان، در میانگاه ساحل مدیترانه ای لبنان روی یک شبه جزیره جای گرفته و بزرگترین و مهمترین بندر آن کشور است.

نینگبو دیجیتال نام پروژه ای است در شهر نینگبو (Ningbo) چین که توسط گروه Syn architects و در سال 2011 طراحی شد و کار طراحی و اجرای آن همچنان ادامه دارد.

برج تایوان در تایچونگ Taichung توسط گروه STL Architects در سال 2011 به عنوان یک ساختمان به یادماندنی طراحی شد که به عنوان نمادی برای شهر محسوب می شود؛ درست شبیه نقش نمادینی که برج ایفل در پاریس یا خانه اپرای سیدنی برعهده دارند.

برج های مسکونی ولو (Velo)، توسط Hani Rashid و Lise Anne Couture از اعضای گروه Asymptote Architecture در سال 2012 در سئول کره جنوبی، طراحی شد.

آسمان خراش گردان تورسو یا ستون‌ فقرات پیچنده (Turning Torso) در مالمو سوئد قرار دارد. این برج هم اکنون بلندترین برج مسکونی کشورهای حوزه اسکاندیناوی محسوب می شود و بعد از برج Triumph Palace در موسکو که 264 متر ارتفاع دارد؛ با ارتفاع 190 متر دومین برج مرتفع مسکونی اروپا است.

بار دیگر اتفاقی در طراحی آسمان خراش ها رخ داد؛ برج مسکونی B+U در شهر لیما، پایتخت کشور پرو (Lima, Peru) که در سال 2012 ساخته خواهد شد.

"زندگی شهری میلان" پروژه ای بلند پروازانه مسکونی- تجاری در ایتالیا است. پروژه ای که مقدار زیادی از مساحت زمینش فقط به مسیرهای دوچرخه و پیاده روی اختصاص داده شده است.

مرکز تجاری- مسکونی یونگجیا (Yongjia) در سال 2013 توسط گروه UNStudio  طراحی شد. مرکزی که از نزدیک آن رودخانه شهر ونژو چین (Wenzhou) می گذرد.